تاریخ انتشار: ۲۳ اسفند ۱۳۹۷
ارتباط موثر والدین تاثیرگذار(۱)

ارتباط موثر والدین تاثیرگذار(۱)

در دنیای امروز «عصر ارتباطات» نامیده می شود، هر انسانی که بتواند با دیگران، حتی با اشیاء اطراف و لحظه های زندگی اش ارتباط خوب و موثری برقرار نماید، انسان موفق است.

امروز با توجه به فاصله گرفتن بسیار زیاد «دنیای فرزندان» با «دنیای والدین» بسیاری از صاحب نظران معتقدند که:

«اختلاف نسل» به «گسست نسل ها» تبدیل شده است.

اغلب والدین از اینکه کمتر می توانند بر فرزندانشان تاثیری مطلوبی بگذارند و فرزندانشان به حرف های آن ها گوش نمی دهند و ارزش های خانوادگی را که برای والدین اهمیت دارد، رعایت نمی کنند، گله مندند و می پرسیدند چه کار کنیم تا در ارتباط با فرزندانمان تاثیر گذاری بیشتر و مطلوب تری داشته باشیم؟

در مقابل بسیاری از فرزندان به ویژه نوجوانان نیز گله مندند که چرا والدین به حرف ها گوش نمی دهند و آنها درک نمی کنند و در ارتباط با آنها بیشتر دستور می دهند و نصیحت می کنند؟

در پاسخ این دو گروه باید گفت دلایل عدم ارتباط خوب، نداشتن باورهای مهارت های ارتباطی، مناسب است و چون آدم ها محصول عادت ها هستند بهتر است با کشف راه های جدید ارتباطی عادت ها را شکست. گام اول کسب آگاهی و اطلاعات درست و یافتن روش های ارتباط موثر است.

تعریف ارتباط موثر: رابطه ای است که در آن شخص به گونه ای عمل که در آن علاوه بر اینکه خودش به خواسته ای می رسد افراد مقابل نیز احساس رضایت دارند.

انواع ارتباط بین فردی:

  • ارتباط قدرت مدار خود محور

شخصی که چنین رفتاری دارد معمولا:

می خواهد نظر خودش را به دیگران تحمل کند.

حوصله گوش دادن به حرف های را ندارد.

بیشتر نصیحت می کند، پند و اندرز می دهد.

رفتارش مستبدانه و دیکتاتوذر است.

حرف، حرف خودش است و دائم فرمان می دهد.

دیگران را از عاقبت کارهایشان می ترساند.

این گونه اشخاص در درون خود اغلب احساس گناه و خجالت دارند.

از دیگران واکنش های منفی دریافت می کنند و مقبولیت چندانی ندارند.

این گونه افراد معمولا تنها می مانند.

با رفتار تلافی جویانه دیگران روبرو می شوند اما تقصیر تمام این ها را متوجه دیگران می دانند و آنها را سرزنش می کنند.

  • ارتباط منفعلانه:

در این روش شخص آگاهانه سعی می کند:

از درگیری اجتناب کند حتی اگر نتیجه اش رنج بردن خودش باشد.

به جای عمل، عکس العمل نشان می دهد.

خواسته های دیگران را به خواسته های خود ترجیح می دهد و اطرافیان هم بیشتر از رفتار او سوء استفاده کرده و از طرف آنها تصمیم می گیرند و سهم آنها را در رابطه انکار می کنند یا به آنها کار بیشتری ارجاع می دهند.

زمینه اینگونه رفتارها بیشتر عامل ترس است:

ترس از باختن در درگیری از سویی و نیاز به آبرو داری از سوی دیگر.

ترس از روبرو شدن با عدم قبول و توافق دیگران از سویی و نیاز به مورد محبت قرار گرفتن و به هر قیمتی مورد قبول واقع شدن از سوی دیگران.

ترس از طرد شدن و عدم اهمیت دیگران به اندیشه ها و عقاید خود.

ترس از دست دادن کنترل اخلاقی و رنجاندن دیگران.

اغلب عصبانی، مایوس، رنجیده، انزوا طلب و غیر اجتماعی اند.

در درون خود عموما احساس نگرانی، نارضایتی و رنجش دارند.

  • ارتباط موثر

شخصی که چنین رفتاری مثبت و تاثیر گذار دارد، معمولا:

با خودش و درونش رابطه ای آگاهانه دارد.

خود و دیگران را آن طور که هستند می پذیرد.

به نیازها احساس ها، افکار و اندیشه های خود واقف است.

در صورتی که به کمک دیگران نیاز پیدا کند، آن را بیان می کرده و از دیگران درخواست کمک دارد و در عین حال برای دیگران و حقوقشان، احترام قائل است.

از سلامت روانی برخوردار است.

برای کسب حقوقش پایداری می کند.

مستقیما رابطه برقرار می کند.

احساس، خواسته ها و عقاید خود را صادقانه بیان می کند.

قابل اعتماد، سازگار، باز و رو راست است.

نظر و اراده خود را به دیگران تحمیل نمی کند.

به حقوق دیگران آسیب نمی رساند.

از عزت نفس بالایی برخوردار است و برای رسیدن به خواسته هایش قدم اول را بر می دارد.

 

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)