تاریخ انتشار: ۱۰ آذر ۱۳۹۷
تمام شد! اما ...

تمام شد!اما …

یکسال زحمت …

یکسال کار و فعالیت …

یکسال مطالعه و تمرین و مشقت …

یکسال کتاب و جزوه و خلاصه و تست …

یکسال استرس، نگرانی و هیجان های به موقع و بی موقع …

هر چه بود تمام شد. ویژگی تمام داوطلبان آزمون سراسری – چه آن ها که برای نخستین بار این آزمون را تجربه می کنند و چه آن هایی که چنین تجربه ای را در سال های متعدد داشته اند – این است که در طول دوره ی آماده سازی چنان سرگرم کار و فعالیت هستند که هرگز به شرایط پس از آزمون فکر نمی کنند به عبارت ساده تر، هرگز فکر نمی کنند که روز و روزگاری بیاید که آن ها باشند و دغدغه ی شرکت در آزمون و پاسخ گویی به پرسش ها را نداشته باشند و درست به همین دلیل است که پس از آزمون، آرامشی وصف ناپذیر سراسر وجود داوطلبان را فرا می گیرد. حتی کسانی هم که معتقدند از عهده ی آزمون برنیامده اند، آرامش دارند. اگر ناراحتی و تأسفی نیز هست، توأم با تمرکز است و این تمرکز ناشی از همان آرامشی است که بر روح و جسم داوطلبان حاکم می شود.

این آرامش و این سرخوشی گوارای تان باد.

واقعیت این است که آزمون سراسری نقطه ی پایانی شد بر تلاش هایی که انجام دادید و یا لازم بود انجام دهید. اکنون دوران آماده سازی به پایان رسیده است. پایان این دوره آغاز دوران دیگری است که کمتر به آن اندیشیده اید. این زمان دوره ی گردآوری اطلاعات است. پیرامون این دوران و ویژگی های آن و کارهایی که باید انجام دهید بیشتر خواهیم گفت. اما باید آموخته باشید که پایان یک دوره یعنی خط کشیدن زیر تمام محاسباتی که ممکن بوده است مربوط به دوره ی قبل باشد. درست مانند خطی که در دوره ی ابتدایی زیر عملیات جمع و تفریق و ضرب و تقسیم هایمان می کشیدیم. یادتان هست؟ وقتی خط می کشیدیم، تنها کارمان نتیجه گیری از عملیاتی بود که بالای خط نوشته بودیم. اکنون نیز همان کار را باید انجام دهیم. عملیات و نوشته های مان تمام شده است و آزمون سراسری خطی بود که زیر عملیات ما کشیده شد. حالا زمان نتیجه گیری است.

در طول دوره ی آماده سازی، مثال های فراوانی را از ورزش های متعدد زده ایم. هر روز و هر زمان مان تشابهی با ورزشی خاص داشت. مجموع دوره ی آماده سازی را به ماراتن تشبیه کردیم. آزمون های آزمایشی را به مسابقات تدارکاتی شباهت دادیم. تمرین و تست را به بدنسازی متناسب با رشته ی ورزشی همانند نمودیم. مطالعه و کار مطالعاتی را به فراگیری تکنیک ها و تاکتیک های مسابقات مثال زدیم و … . اما این روزهای پس از آزمون هیچ شباهتی با هیچ رشته ی ورزشی و هیچ الگوی آماده سازی ندارد. این روزها شبیه هیچ ورزشی نیست. اما واقعا این گونه است؟ شبیه نیست؟

بله! این روزها شبیه ماهیگیری است. چوب ماهیگیری را بر می داریم و طعمه را تدارک می کنیم و کنار ساحل بساط مان را پهن می کنیم. طعمه ای را روی قلاب می گذاریم و نخ ماهیگیری را میان امواج خروشان رودخانه رها می کنیم. این کارها انجام شده است و اکنون درست مانند ماهیگیران، کنار ساحل نشسته ایم. درست است هنوز ماهی به قلاب مان گیر نکرده است. درست هست هنوز صیدی نکرده ایم. درست است هنوز سبدمان خالی از ماهی است. ولی در همان حال به این فکر می کنیم که اگر قزل آلا به قلاب مان چسبید، چگونه طبخش کنیم و یا اگر ماهی بزرگتری قلاب مان را به دهان گرفت چه تدبیری بیندیشیم. به این فکر می کنیم که کدام ماهی را کبابی کنیم و از کدام ماهی قلیه بسازیم.

فکر های این روزهای تان درست باید شبیه همان لحظات و ساعت های ماهیگیری باشد. اکنون زمان این نیست که به طول نخ ماهیگیری و بزرگی و کوچکی قلاب و طعمه فکر کنید. باید تمام فکر و ذکرتان اندیشه پیرامون غذایی باشد که با ماهی شکار شده تان قرار است درست کنید.

شما کارهای تان را کرده اید. اصلاًً کم و زیاد کارها و خوب و بد آن ها مهم نیست.

مهم این است که تلاش و کوشش تان چه دستاوردی را برای تان به ارمغان خواهد آورد و با این دستاورد چه خواهید کرد؟

اکنون زمان آن است که الگوهای کاری مختلف را برای خودتان ترسیم کنید. الگوهایی که از موفقیت کامل تا شکست کامل را در بر می گیرند. طرح و برنامه تان را برای هر کدام از آن ها ترسیم کنید. هیچ چیزی را قطعی ندانید. همه چیز محتمل است. باید تمام جوانب را بسنجید و همه چیز را در نظر بگیرید. تنها در این صورت است که از نتیجه ی نهایی شگفت زده نخواهید شد و آمادگی رو به رو شدن با هر وضعیتی را خواهید داشت.

 

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)