تاریخ انتشار: ۱۲ آذر ۱۳۹۷

مقالات اعتماد به نفس: شماره ۳ آیا کسانی که اعتماد به نفس پایین دارند، واقعاً توانمندی هایشان کم است؟ با چه مشکلاتی روبرو هستند؟ افراد با اعتماد به نفس پایین، مسلماً توانمندی هایی دارند. همه ی افراد، هر قدم هم ناتوان، یک سری توانایی هایی دارند که نباید آن ها را نادیده بگیرند؛ اما افرادی […]

مقالات اعتماد به نفس شماره ۳

مقالات اعتماد به نفس: شماره ۳

آیا کسانی که اعتماد به نفس پایین دارند، واقعاً توانمندی هایشان کم است؟ با چه مشکلاتی روبرو هستند؟

افراد با اعتماد به نفس پایین، مسلماً توانمندی هایی دارند. همه ی افراد، هر قدم هم ناتوان، یک سری توانایی هایی دارند که نباید آن ها را نادیده بگیرند؛ اما افرادی که اعتماد به نفس متعادل ندارند این توانایی های خود را نمی بینند یا اگر می بینند برای آن ها ارزش قائل نمی شوند. یکی از ویژگی هایی که بعضی از این افراد دارند، دیدگاه کمال گرایانه است. افراد کمال گرا همه چیز را در نهایت می خواهند و چون در واقعیت نمی توانند آن گونه باشند که می خواهند، خودشان را قبول ندارند، موفقیت های خود را کم ارزش می دانند و از آن ها احساس رضایت نمی کنند.

افراد کمال گرا از خود توقع بیش از حد دارند، برای توانایی ها و موفقیت های خود ارزش قائل نیستند و در نتیجه اعتماد به نفس خوبی ندارند.

افراد بسیار کمال گرا و افرادی که به نوعی وسواس دارند، گاهی توانایی های بیش تری از دیگران دارند ولی چون توقعشان از خودشان بالاست و هیچ گاه نمی توانند چیزی باشند که می خواهند، خود را کمتر از آنکه هستند می بینند و نمی توانند خودشان را بپذیرند؛ بنابراین نمی توانند تسلطی بر امور داشته باشند و در نتیجه اعتماد به نفسشان به شدت پایین می آید.

گاهی افراد در یک زمینه اعتماد به نفس بالایی دارند ولی در سایر زمینه ها آن گونه که باید به خود اعتماد ندارند و خودشان را در حد و اندازه ای نمی بینند که حرفی برای گفتن داشته باشند. برای مثال برخی از ورزشکاران وقتی در محیط های ورزشی قرار می گیرند، راجع به آن چیزی که اطلاعات زیادی دارند با اعتماد به نفس بالا صحبت می کنند ولی در مکان های دیگر که از حوزه ی تخصص آن ها خارج است، به فردی گوشه گیر و کم حرف تبدیل می شوند. این حالت را می توان در بسیاری از افراد جامعه دید.

انسان اگر توانایی های خود را نبیند و فقط به ضعف های خود توجه کند، اعتماد به نفسش پایین می آید. قرار گرفتن در محیطی که باعث می شود فرد به توانایی های خود پی ببرد و از آن ها استفاده کند موجب می شود احساس خوبی در او ایجاد شود و اعتماد به نفس متعادلی پیدا کند.

بنابراین قرار گرفتن در فضای مناسب و شناختن زمینه هایی که در آن ها توانایی داریم، می تواند باعث بالا رفتن  اعتماد به نفس ما شود. پس درست نیست بگوییم که: ”من اصلاً اعتماد به نفس ندارم“ باید بگوییم:” اعتماد به نفس من در زمینه هایی ضعیف است“.

کسانی که اعتماد به نفس پایینی دارند، استرس و اضطراب زیادی را تجربه می کنند، هیچ وقت به حق خودشان نمی رسند و همواره احساس می کنند که پایین تر از دیگران هستند و همیشه احساس سرخوردگی می کنند، در ارتباطات بین فردی شان نیز مشکل دارند چون هیچ وقت نمی توانند خودشان را مطرح کنند، نمی توانند نظر واقعی خود را بگویند، در نتیجه کلام خیلی خشک و سردی دارند و کلمات کلیشه ای مانند ”ببخشید“ را بارها به کار می برند، همواره نظر طرف مقابل را می پذیرند و از خودشان نظری ندارند.

اعتماد به نفس پایین باعث می شود افراد نتوانند با اطرافیان و همسر خود روابط درستی برقرار کنند، در نتیجه زندگی زناشویی آن ها به مشکل برمی خورد.

افراد با اعتماد به نفس پایین از نظر فیزیکی هم عادی نیستند. همیشه سرشان پایین است، هیچ وقت در چشم دیگری نگاه نمی کنند چون نمی توانند تماس چشمی را (که شاید اصل اولیه ی ارتباط است) تحمل کنند. این افراد نمی توانند خودشان را با جمع وفق دهند، در نتیجه کنار می کشند. این کنار کشیدن باعث می شود که هیچ وقت مطرح نباشند، دیگران به آن ها توجه نکنند و همیشه در حاشیه قرار بگیرند؛ که این مسئله فشار زیادی بر آن ها وارد می کند. در زمینه ی شغلی هم زیاد موفق نمی شوند، زیرا حاضر نیستند خیلی از کارها را میان جمع انجام بدهند، برای این که دل شوره و اضطرابشان دیده نشود همیشه کنار می کشند و دوستهایشان هم چون آنان را خیلی کم می بینند توجه زیادی به آن ها نمی کنند، در نتیجه در شغلشان زیاد پیشرفت نمی کنند.

ادامه دارد…

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)