تاریخ انتشار: ۲۷ فروردین ۱۳۹۸
نقش_خانواده_در_پرخاشگری_نوجوانان۳

نقش خانواده در پرخاشگری نوجوانان (۳)

در دو مقاله قبلی با پرخاشگری و انواع آن، علل به وجود آورنده پرخاشگری آشنا شدیم، حال در این مقاله قصد داریم به تکنیک هایی بپردازیم که در صورت اجرا در خانواده منجر به کاهش خشونت می شوند.

آیا پرخاشگری قابل کنترل است؟ اکثر پژوهشگران معتقدند که عوامل محیطی باعث کسب و نگهداری رفتارهای پرخاشگرانه می شود. به نظر آنها تغییرات مناسب در موقعیت های محیطی سبب از بین رفتن زمینه های ایجاد کننده ی پرخاشگری و خشونت در رفتار کودکان و نوجوانان می شود. همچنین با دادن شخصیت مثبت و منطقی به کودکان، عدم تبعیض میان آنها، عدم تحقیر کودکان و دادن مسئولیت در حد توان به افراد پرخاشگر، صحبت کردن با آنها، آگاه کردن آنها در مورد خطرات پرخاشگری، ایجاد رابطه ی صمیمی و عاطفی با آنها، نتیجه دقیق به مشکلات آنها، تشویق کردن آنها به کارهای گروهی و جمعی و در پایان ب شناسایی روحیات فرد و برخورد صحیح با آن می توان در شناسایی عواملی که پرخاشگری را ایجاد و یا تشدید می کنند، اقدام کرد.

تکنیک های لازم برای کنترل پرخاشگری در محیط خانواده:

  1. صمیمیت: صمیمیت در خانواده امری لازم و ضروری است، زیرا سهم مهمی در کاهش خشونت در خانواده دارد. بسیاری از رفتارهای خشونت آمیز به این دلیل است که صمیمیت بین طرفین وجود ندارد. صمیمیت هنگامی افزایش می یابد که افراد خانواده در امور زندگی با یکدیگر مشارکت داشته باشند، همچنین اعتماد و اطمینان لازم بین اعضای خانواده باعث صمیمیت می شود.
  2. تامل و سکوت: یکی از بهترین راه های کنترل خشونت در خانواده، کنترل رفتار خویشتن در مواقعی است که یکی از اعضای خانواده به تحریک دیگری بپردازید. بهترین شگرد، در این هنگام آن است که دیگران سکوت اختیار کنند تا آن فرد هم آرامش پیدا کند. سپس در یک فرصت مناسب با هم به بحث و بررسی برسند.
  3. تخلیه: یعنی اینکه به طور غیرمستقیم جواب خشونت را ندهیم. تحقیقات نشان داده که پرخاشگری ملاکی و حتی فیزیکی علاوه بر اینکه خشم را کاهش نمی دهد، باعث افزایش آن نیز می شود.
  4. مدل پرخاشگری غیر پرخاشگرانه: تحقیقات نشان داده است که افراد عادی که پرخاشگری خود را بدون رفتار پرخاشگرانه بروز داده اند، بعد از این کار سطح کمتری از پرخاشگری داشته اند، ولی به طور کل این روش هم زیاد موثر نیست.
  5. تنبیه: در طول تاریخ یکی از وسایل اجتماعی برای کم کردن میزان خشونت تنبیه بوده است توسط آن جلوی تجاوز، خشونت و دیگر رفتارهای پرخاشگرانه را می گرفتند. ولی در حال حاضر عملا معتقدند که تنبیه به طور مستقیم باعث تقویت آن می شود. در حال حاضر تنبیه بدنی از طرف سازمان بهداشت جهانی ممنوع شده است.
  6. صحبت کردن در مورد مشکل: بهترین روش برای کاهش پرخاشگری صحبت کردن در مورد آن است. این تکنیک به دو صورت عملی است، ولی اینکه در لحظه ای که پرخاشگری به حد اعلای خود می رسد، یکی از طرفین آرام شدند و مدتی نیز گذشت با خونسردی مطالب را با یکدیگر در میان می گذارند و آن را حل و فصل می نمایند.

در صورتی که راهکارهای فوق موثر واقع نشود، در این صورت، اولیا و مربیان مدارس باید گام های زیر را بردارند:

  1. در صورتی که پرخاشگری ناشی از علل فیزیولوژیکی باشد، در این صورت، ارجاع فرد به پزشک و استفاده از روش دارو درمانی توصیه می شود.
  2. در صورتی که پرخاشگری به عوامل روانی- محیطی مربوط می شود، لازم است از روان درمانی و رفتار استفاده شود و لذا مراجعه به روان پزشکان و مشاوران و غیره ضروری است.
  3. فراهم نمودن زمینه های تخلیه ی فشار روانی و هیجانی از طریق ترتیب دادن برنامه های سالم تربیتی، ورزشی، هنری و غیره در خانه و مدرسه.
  4. برنامه ریزی برای آموزش خانواده ها در مدرسه و دعوت از مشاوران و روانشناسان برای بحث در مورد پرخاشگری و اختلالات رفتاری کودک و نوجوان و دانش آموزان.

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)