تاریخ انتشار: ۲۱ فروردین ۱۳۹۸
نقش_خانواده_در_پرخاشگری_نوجوانان۱

نقش خانواده در پرخاشگری نوجوانان(۱)

انسان و حیوان در برخوردهای خود رفتارهای پرخاشگرانه ای نشان میدهند در صورتی که این گونه رفتارها تحت کنترل قرار بگیرند، حرکت رشد طبیعی، مطلوب می شود.

رفتارهای پرخاشگرانه ممکن است به شکل های مختلفی جلوه گر شود، از قبیل: آزار و اذیت دیگران، کتک زدن، شکستن، پاره کردن وسایل و لوازم منزل، به دیگران دشنام دادن، مخالفت، پرت کردن اشیا و لوازم، تمسخر، تحقیر کردن دیگران، بی ادبی، پایکوبی، غرغر کردن، فریاد زدن و گاهی نیز به صورت انزوا و سکوت یا در خود فرو رفتن همراه با بغض کردن، غذا نخوردن یا گریه کردن و غیره. بعضی از نوجوانان و جوانان نیز با بلند کردن موهای خود، کتک زدن خود، کوبیدن سر به دیوار و یا به جای زنگ زدن برای ورود به منزل با استفاده از مشت و لگد، پرخاشگری خود را ابراز می کنند.

تعریف پرخاشگری: درباره ی تعریف پرخاشگری این موضوع مطرح است که آیا پرخاشگری را باید براساس پیامدهای قابل مشاهده آن تعریف کنیم، یا براساس مقاصد شخصی آن را نورد بحث قرار دهیم. زیرا عده ای پرخاشگری را رفتاری می دانند که به دیگران آسیب می رساند، یا بلقوه می تواند آسیب برساند. نوعی دیگر از پرخاشگری ممکن است، بدنی یا لفظی و یا به صورت تجاوز به حقوق دیگری باشد. از مشخصه ی مهم این تعریف عینی بودن آن است یعنی، شامل آن قسمت از رفتارهایی می شود که قابل مشاهده باشند.

ویژگی های نوجوانان پرخاشجو: نوجوانان پرخاشجو معمولا همزمان ممکن است چند عانل از عوامل زیر را دارا باشند.

  • همانند سازی: با یک رفتار پرخاشگرانه که می تواند با توجه به باورهای شخصی و هنجارهای اجتماعی و فردی متفاوت باشد.
  • رفتار پرخاشگرانه دارای درجات گوناگونی است که می تواند به صورت مطلق، تک بعدی یا چند بعدی بروز کند.
  • پرخاشگری در میان نوجوانان شایع است، این رفتار می تواند در کودکی یا نوجوانی آغاز شود و در بزرگسالی هم ادامه داشته باشد.
  • اگر پرخاشگری در سنین پایین آغاز شود به مرور زمان پایدارتر می شود.
  • میزان پرخاشگری در پسران چهار برابر میزان پرخاشگری در دختران است.
  • نوجوانان پرخاشگر تمایل بسیاری به بیرون کردن رفتار یا تنش خود دارند و می خواهند دیگران را موثر بدانند و می خواهند آنها را خشن و عصبانی تصور کند (انتساب خشونت).
  • نوجوانان پرخاشگر تحمل خستگی را ندارند، حساس هستند و رفتاری جنجال برانگیز غیرقابل پیش بینی و توام با مخالفت دارند.
  • ارتکاب به دزدی و تخریب، قلدری و بی رحمی در بین این نوجوانان دیده می شود.
  • معمولا از سوی همسالان خود پذیرفته نمی شوند، در ایجاد رابطه با آنان دچار مشکل هستند، عزت نفس بسیار کمی دارند، ولی می توانند با افراد بزهکار و تبهکار بزرگتر یا کوچکتر از خود دوستی برقرار کنند.

۱۰ـ پرخاشگری با فزون کاری، مصرف مواد مخدر، مشکلات یادگیری و عدم موفقیت تحصیلی همراه است.

پرخاشگری فردی و گروهی: پرخاشگری ممکن است به صورت فردی یا گروهی باشد.

الف) پرخاشگری فردی: در پرخاشگری فردی نوجوان یا جوان نسبت به همین خودپرخاشگری نشان می دهد، لیکن این پرخاشگری به صورت فردی و معمولا به دور از پنهان کاری است. چنین فردی نسبت به اولیا، اطرافیان، همسالان، اولیای مدرسه گستاخی و اقدام به دروغگویی می کند. اغلب از مدرسه یا منزل فرار می کنند و به سختی با دیگران دوست می شوند یا فقط یک دوست دارند و تمایل به انزوا طلبی دارد و سعی می کند که رفتار خود را از دیگران دور نگاه دارد. لذا به کارهای گروهی تمایلی ندارد و به افراد کوچکتر از خود نیز زور می گوید.

ب) پرخاشگری جمعی: در این نوع پرخاشگری فرد سعی می کند، با کسانی که همجنس و همفکر او هستند و به صورت متحد و گروهی اقدام به پرخاشگری کند و در صورت بروز دعوا و کتک کاری به صورت جمعی و گروهی عمل کنند. در مورد دزدی هم همینطور گروهی عمل می کنند و نسبت به گروه خود وفاغدارند و حاضر نیستند تحت هیچ شرایطی یکدیگر را لو دهند. این گونه افراد اغلب افت تحصیلی دارند و مبتلا به بیماری روان رنجوری از قبیل اضطراب و غیره هستند.

 

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)