تاریخ انتشار: ۲۶ فروردین ۱۳۹۸
نوجوانی و مشکلات کمرویی(۲)

نوجوانی و مشکلات کمرویی (۲)

در مقاله قبلی با کمرویی و نشانه های آن آشنا شدیم. در این مقاله سعی داریم به نقش مدرسه در کمرویی و همچنین به بیان روش هایی برای پیشگیری از کمرویی بپردازیم.

نقش مدرسه در کمرویی: به طور خودآگاه یا ناخودآگاه بعضی از مواقع معلمان شرایطی را فراهم می کنند که موجب گوشه گیری و کناره گیری دانش آموزان می شود. بدین صورت که آنها فضای آزاد و با نشاط همراه با شادی ایجاد نمی کنند، بلکه بجای آن فضایی خسته کننده و ترس آور همره با دل زدگی را به وجود می آورند. مشاهده شده است که از جانب اولیای مدرسه کودکان و نوجوانان کمرو در محیط و فضای مدرسه و کلاس به عنوان دومین پایگاه اجنماعی بعد از خانواده در تقویت کمرویی یا پرورش مهارت های اجتماعی و ارتباطی موثر است.

راه های پیشگیری از کمرویی توسط خانواده:

چون تحقیق از راه جستجوی وسایل شخصی و یا طرح سوال برای پی بردن به ویژگی های شخصیتی فرد کار مناسبی نیست، لذا راهکارهای زیر جهت برطرف یا کم نمودن از میزان این بیماری به وسیله ی صاحب نظران پیشنهاد شده است که عبارتند از:

  1. ابتدا مشاهده ی اعمال و رفتار فرد، در مواقع و موقعیت های مختلف با هدف شناسایی مشکل و درمان وی بدون اینکه خود مطلع باشد.
  2. چنانچه در مشاهده به این نتیجه برسیم که فرد از وارد شدن به اجتماع ترس دارد. با ایجاد شرایط خاص، برای فراهم کردن موقعیت های مناسب به او کمک کرده تا در صحنه ای از اجتماع که مربوط به وی است، وارد شود.
  3. در صورت توفیق در جهت درمان فرد و مشاهده ی اعمال و رفتاری که دیگر نشانگر مکرویی و انزوا طلبی نیست، فورا مشوق هایی که در حکم تقویت کننده مثبت مفید و موثر باشند، اعمال می شود.
  4. چنانچه نوجوان در وجود خود احساس حقارت و بی ارزشی می کند باید ترتیبی داده شود که وی در جلسات گروهی همسالانش شرکت کند و با ترتیب دادن مباحث مختلف هدفدار بحث هایی به میان آید، تا در حین بحث مشکلات مخصوص نوجوان روشن شود.
  5. از نوجوانان و جوانانی که در جلسه حضور دارند خواسته شود تا نظرات خود را بیان کنند، این عمل باعث می شود که جوان از مشکلات هم سن و همسالان خود باخبر شود و دریابد این نوع مشکلات مختص وی نیست بلکه بسیاری از همسالانش هم این مشکلات مشترک را دارند.
  6. آموزش مهارت های اجتماعی درست به نوجوان و جوانان مانند غذا خوردن، نشستن، صحبت کردن و داشتن، حرکات منطقی می تواند در اجتماعی شدن وی موثر باشد.
  7. تهیه کتاب، مجلات و روزنامه های تخصصی برای رسیدن به این هدف موثر هستند. برای شناسایی این گونه وسایل می توان از صاحب نظران استفاده نمود.
  8. نظر بعضی از محققان این است که فرد گوشه گیر و کمرو را باید با دعوت کردن به بازی با افرادی که این اختلال را ندارند، تشویق کرد تا بر اثر تعامل از شدت این بیماری در فرد کاسته شود.
  9. استفاده از فیلم هایی که توسط روانشناسان و متخصصین در رابطه با برطرف کردن کمرویی و گوسشه گیری نوجوانان و جوانان تهیه شده و تقاضای نقد فیلم بعد از مشاهده ی آن توسط افراد مشاهده کننده، دادن مسئولیت هایی در امور زندگی هر چند کوچک و جزئی در ابتدای کار به افراد کمرو و سپس واگذاری کارهای مهمتر و مشکل تر به این گونه افراد و ارائه تقویت کننده های مثبت در صورتی که در این روش درمانی بهبودی مشاهده شود.
  10. جرات آموزی، از میان شیوه های مختلف بسیار قابل توجه است. دانشمندان زیادی در پژوهش های خود نشان داده اند که این روش اثرات مثبت درمانی دارد، متخصصین تاکید بر استفاده از جرات آموزی در نوجوانان و جوانان در ابراز خود دارند، به گونه ای که از نظر اجتماعی قابل قبول باشد زیرا این روش سبب بهبود خویشتن پنداری و افزایش کنترل درونی می شود. در این روش سبب بهبود خویشتن پنداری و افزایش کنترل درونی می شود. در این روش پیامدهای درمانی در واقع همه هدف هایی است که نتیجه ی آن اتکای به نفس و رفع کمرویی است.

 

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)