تاریخ انتشار: ۱۷ فروردین ۱۳۹۸
واااااای، باز هم اضطراب؟

واااااای، باز هم اضطراب؟

این روزها برای بسیاری از نوجوانان و جوانان رنگ و بوی دیگر دارد. پس از تعطیلات نوروز و رسیدن به نیمه می توانی اضطراب و دلهره را از رنگ و روی پریده و چشمان نگران شان بخوانی. شمارش معکوس آغاز شده است و زمان چندانی برای رسیدن به روز برگزاری آزمون سراسری باقی نمانده است. برای بسیاری از داوطلبان این روزها، روزهای سرنوشت است. باید خود را برای آزمونی آماده کنند که شاید تمام آینده و زندگی آن ها را تعیین می کند. البته این حال و هوا مخصوص جوانان و داوطلبان نیست. خانواده ها نیز در اضطراب و دلهره ی فرزندان شان شریک هستند. چه بسیار خانواده هایی که همراه فرزند شان شب ها خوابشان نمی برد و دایم در حال دعا و نذر و نیاز هستند تا دلبندشان بعد از یک سال و گاه حتی چندین سال تلاش، بتواند شاخ غول آزمون سراسری را بشکند و در رشته ای که می خواهد پذیرفته شود.

اضطراب خوب است اما…

معمولا بزرگ ترین چالشی که دانش آموزان در سال پایانی دبیرستان با آن رو به رو می شوند. آزمون سراسری است. همین چالش بزرگ سرنوشت ساز می تواند برای آن ها حکم یک سکوی پرتاب یا لبه پرتگاه را داشته باشد.

بخشی از اضطراب لازم است. افراد در برخورد با مراحل مهم زندگی مانند مواقعی که به آزمون های مهم و یا تصمیم های سرنوشت ساز نیاز دارند، وجود کمی اضطراب اجتناب ناپذیر است. اضطراب در حد طبیعی می تواند موجب تلاش و حرکت رو به جلوی افراد شود اما اضطراب زمانی نامناسب و مضر است تبدیل به اضطراب بالینی مرضی و غیر پاتولوژی شود.

تغییر تفکر راه مبارزه با اضطراب مرضی

اضطراب هم مانند نمک است که هر چند کمش خوب است اما زیادی آن شورش را در می آورد و دردسرساز است. بنابراین باید به فکر راه حل یا درمانی بود که کار به جایی نکشد که خدای نکرده همین احساس ناخوشایند موجب شود که مدت ها زحمات شبانه روز خراب شود و آینده ی فرد را به راهی جز آن که می خواهد بکشاند.

بیش تر این افراد در لحظات اول آزمون، وجود اضطراب را تحمل می کنند ولی پس از چند دقیقه نمی توانند خودشان را کنترل نمایند و روی پرسش های آزمون تمرکز کنند. جوانان باید بیاموزند که قضاوت خوانی، فکر خوانی و پیشگویی کردن ها را کنار بگذارند و نیز به استدلال های آنی و لحظه ای که به ذهنشانخطور می کند توجه نکنند. باید به خود یادآوری کنند که با یاری گرفتن از خدا حتما می توانند موفق باشند.

برای کسانی که میزان اضطراب شان از حد طبیعی خارج شده است و به جایی می رسد که بیمارگونه (مرضی) می شود، کمک گرفتن از مشاوران و روان شناسان و حتی در مواردی روان پزشکان می تواند برای این افراد کمک کننده باشد. چه بسا که حتی استفاده از داروها نیز بتواند کمک کننده و موثر باشد اما به یاد داشته باشید که این داروها باید از طرف پزشک تجویز شده باشد.

نشانه های اضطراب غیر طبیعی و مرضی چیست؟

اما چگونه می توان اضطراب بیمارگونه و مشکل ساز را از اضطراب مفید و موثر تشخیص داد. افرادی که دچار بیماری اضطراب هستند با نزدیک شدن به زمان امتحان اضطرابشان شدیدتر می شود، تمرکزشان را از دست می دهند و کمتر درس می خوانند. آرزو می کنند ای کاش امتحان تمام شده بود و نیاز نبود با آن رو به رو شوند. آنان می گویند: ای کاش می توانستیم بخوابیم و بیدار شویم و بشنویم که امتحان تمام شده است و قبول شده ایم.

این افراد در روزهای نزدیک به امتحان، اضطراب شان شدیدتر می شود. تپش قلب شان بالاتر می رود. دست و پای شان می لرزد و حتی پس از حمایت ها و کنترل های خانواده نیز در جلسه ی آزمون دچار اضطراب هستند. چنین کسانی اگر باور کنند و به خود یادآوری کنند که امتحان و روز آن فاجعه آور نیست و نیز بتوانند در چند دقیقه ی شروع آزمون، اضطراب خود را کنترل کنند، از اضطراب مرضی نجات خواهند یافت.

اما وقتی فرد نمی تواند به خود مسلط شود، دچار رنگ پریدگی و حتی تپش قلب می شود. نگرانی های وی آن قدر افزایش می یابد که نمی تواند شرایط را کنترل کند، مثلا هنگام خواندن پرسش ها سرش گیج می رود، نمی بیند، نمی شنود و نمی تواند درست تست بزند نشان می دهد که این اضطراب آن قدر شدید شده است که فرد دچار وحشت زدگی است و توان ادامه دادن ندارد. در این موارد اضطراب به حدی افزایش می یابد که فرد دچار حالت تهوع، سردرد، گرفتگی عضلانی و حتی تحریکات پوستی و بی قراری می شود. از دست دادن امتحان نخستین نتیجه ای است که در این حالت عارض می شود. این حالت قطعا اضطراب مرضی است که نیازمند به مراجعه ی به پزشک و گاهی نیز نیازمند درمان دارویی است.

این علایم به خانواده و فرد هشدار می دهد و مب فهماند که مشکلی وجود دارد. بسیاری بروز چنین مشکلاتی را ناشی از بیماری می دانند و می پندارند با مراجعه به پزشک عمومی مشکل مرتفع خواهد شد. در حالی که راه اولیه ی درمان، مراجعه به روان شناس و رفع مشکلات ذهنی و روحی است. تاکید می کنیم که با جدی گرفتن موضوع و درمان به موقع و ریشه ای، به سهولت می توان به شرایط عادی برگشت.

 

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)