تاریخ انتشار: ۲۱ خرداد ۱۳۹۸

ورزش های هوازی

تقریبا تمامی متخصصان تعلیم و تربیت معتقدند که ورزش کمک بسیار زیادی به رشد تحصیلی دانش آموزان می کند و گروه پزشکان بر این باورند که مناسب ترین فعالیت بدنی موثر بر مغز فعالیتی است که توام با جذب اکسیژن فراوان باشد. از این جهت مطلوب ترین ورزش برای دانش آموزان و داوطلبان آزمون سراسری، انواع ورزش های هوازی است.

ورزش هوازی یا ایروبیک ورزشی است که با انجام آن، قلب به حدود ۶۵ تا ۸۰ درصد حداکثر میزان ضربان برسد و این شرایط برای مدت حداقل ۲۰ دقیقه ادامه داشته باشد. هر چند برخی ورزش ها مانند وزنه برداری به طور ناگهانی سبب افزایش ضربان قلب و رسیدن آن به مقدار حداکثری می شوند اما چون این ضربان برای مدتی نسبتا طولانی در مقدار ثابت باقی نمی ماند، ورزش هوازی به حساب نمی آید.

ورزش هوازی و غیر هوازی

ایروبیک در زبان انگلیسی به معنی «با اکسیژن» است. هنگامی که ماهیچه ها برای مدت طولانی مشغول فعالیت هستند برای ادامه ی فعالیت، اکسیژن بیش تری را از خون جذب می کنند. قلب و ریه ها به منظور تامین اکسیژن مورد نیاز ماهیچه ها در این بازه زمانی سریع تر کار می کنند. هنگامی که ماهیچه ها به صورت ناگهانی تحت فشار بسیار شدید قرار می گیرند (مانند وزنه برداری یا دوی ۱۰۰ متر) قلب قادر به تامین اکسیژن مورد آنها نیست و این ورزش ها نمی توانند مستمر و ادامه دار باشند و به همین دلیل است که چنین ورزش هایی در بازه های زمانی کوتاه انجام می شوند. به همین دلیل به آن ها ورزش های بی هوازی می گویند.

انواع ورزش های هوازی

هر تمرینی که سبب افزایش ضربان قلب برای مدت نسبتا طولانی شود ورزش هوازی است. فعالیت های روزمره مانند پیاده روی و یا بالا رفتن از پله، اگر با شدت انجام شوند ورزش هوازی به حساب می آیند. ورزش های هوازی عموما با به کار گرفتن عضلات اصلی بدن مانند عضلات ران، بازوها، سینه و پشت پا که نیازمند دریافت اکسیژن بیشتری هستند انجام می شوند. دویدن، دوچرخه سواری و شنا از معمول ترین ورزش های هوازی به شمار می روند، اگرچه طیف گسترده ای از فعالیت ها مانند؛ بسکتبال، یوگا و … هم می توانند ورزش هوازی محسوب شوند.

فواید

افزایش انرژی مهم ترین فایده ی ورزش های هوازی است. شاید بعضی داوطلبان تصور کنند که ورزش های هوازی آن ها را خسته می کند ولی این تصور کاملا غلط است زیرا ورزش باعث می شود سلول هایی که وظیفه ی ذخیره ی انرژی را به عهده دارند، انرژی خود را آزاد کنند و بدن را در وضعیت شاداب تری قرار دهند. از این رو هر وقت در هنگام مطالعه احساس خستگی کردید؛ کمی ورزش هوازی انجام دهید.

کاهش استرس از دیگر کارکردهای ورزش های هوازی است. در هنگام اضطراب یا استرس شدید، نزدیک به ۱۵۰۰ واکنش شیمیایی در بدن رخ می دهد که در طی این واکنش ها هورمون ها، مواد هادی عصبی و تولیدات سمی و زائد زیادی تولید می شوند که برآیند این واکنش ها منجر به تحریک سیستم قلبی عروقی و کاهش عملکرد سیستم گوارشی و در نهایت آماده شدن بدن در مقابل استرس و آمادگی برای بروز پاسخ مناسب به عامل استرس زاست. در صورت عدم تخلیه ی این اختلال بدنی، محصولات زائد تولید شده در سیستم ایمنی و مستعد شدن بدن برای جذب انواع بیماری ها باشند. ورزش و فعالیت فیزیکی از طریق قرار دادن بدن در وضعیت پاسخ به استرس، امکان تخلیه ی این مواد زائد را فراهم می نماید و با دفع آن ها کمک شایانی به سلامت فرد می کند.

پیشنهادات موثر:

  • ورزشی را انجام دهید که برای شما لذتبخش است. چنان چه از انجام ورزشی خاص لذت نمی برید خود را مجبور به انجام آن نکنید، انجام ورزش غیر دلخواه سبب کاهش حوصله و افزایش افسردگی خواهد شد و میزان استرس شما را بالا خواهد برد.
  • به انجام ورزش های غیر رقابتی بپردازید. اگرچه افراد کمی انجام ورزش های رقابتی را برای کاهش اثرات استرس های روزمره ترجیح می دهند اما در اغلب افراد پرداختن به ورزش های غیر رقابتی اثرات مفیدتری در کاهش عوارض استرس دارد.
  • گروهی ورزش کنید. ورزش صبحگاهی به همراه دیگران در پارک، تجربه ی خوبی است. در صورت انجام چنین ورزش هایی از حمایت اجتماعی و عاطفی گروه برخوردار خواهید شد و لحظات دلپذیرتری را تجربه خواهید کرد.
  • واقع گرا باشید و در حد توان بدنی خود فعالیت کنید. محدودیت های بدن خود را بشناسید و سعی نکنید بیش از توان تان فشار بیاورید. این فشار نه تنها استرس را کاهش نمی دهد بلکه با احتمال صدمه دیدگی، افزایش صدمه و بالا رفتن میزان استرس همراه است.
  • ورزش هایی را انجام دهید که نیاز به مهارت زیادی ندارند و تمرکز خیلی زیادی نمی خواهند.
  • ورزش را آهسته شروع کنید و در جلسات بعدی به تدریج بر مدت و شدت تمرین اضافه کنید.

 

 

گ.۲

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)