کشف نخستین سیارات فراکهکشانی در فاصله ۳٬۸۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ سال‌نوری
تاریخ انتشار: ۱۷ بهمن ۱۳۹۶

پژوهشگران دانشگاه اوکلاهاما با استفاده از روش ریزهمگرایی گرانشی، نخستین گروه از سیارات فراخورشیدی را خارج از کهکشان راه‌شیری کشف کرده‌اند. این سیارات ۳٫۸ میلیارد سال‌نوری با زمین فاصله دارند.

۱۸-۲-۴-۱۵۱۸۴۴slack-imgs.com_

پژوهشگران دانشگاه اوکلاهاما با استفاده از روش ریزهمگرایی گرانشی، نخستین گروه از سیارات فراخورشیدی را خارج از کهکشان راه‌شیری کشف کرده‌اند. این سیارات ۳٫۸ میلیارد سال‌نوری با زمین فاصله دارند.

به گزارش خبرآنلاین، اخترشناسان برای نخستین بار توانسته‌اند سیارات سرگردانی را در کهکشانی غیر از راه‌شیری ببینند. این کهکشان درواقع،‌اختروشی به نام RX J1131-1231 است که ۳٫۸ میلیارد سال‌نوری با زمین فاصله دارد و در قلب آن، ابرسیاه‌چاله‌ای پرجرم وجود دارد که گردش ابرهای ماده در اطراف آن، انرژی عظیمی را در طول‌موج‌های مختلف، از گاما و ایکس تا امواج رادیویی گسیل می‌کند. به‌خاطر درخشش بالای این اختروش در پرتوهای ایکس است که پژوهشگران آن را با رصدخانه فضایی پرتو ایکس چاندرا مورد بررسی قرار داده‌اند.

۱۸-۲-۴-۱۵۱۸۴۴slack-imgs.com_

عدسی گرانشی RX J1131-1231 . کهکشان بیضوی عامل همگرایی گرانشی در مرکز قرار دارد و چهار تصویر از اختروش دوردست، پیرامون آن دیده می‌شوند. پژوهشگران برآورد کرده‌اند که هزاران میلیارد سیاره در مرکز کهکشان بیضوی واقع در مرکز تصویر وجود دارد.

اخترشناسان برای تشخیص سیارات موجود بین ستارگان این اختروش از روش ریزهمگرایی گرانشی استفاده کرده‌اند. این روش شبیه به همان روش «عدسی‌های گرانشی» است که اخترشناسان برای اندازه‌گیری جرم ماده تاریک درون خوشه‌های کهکشانی و آشکار کردن کهکشان‌های دوردست به کمک تلسکوپ‌های طبیعی عالم استفاده می‌کنند؛ با این تفاوت که مقیاس آن کوچک‌تر است.

بر اساس نظریه نسبیت عام، گرانش می‌توانند همانند عدسی، مسیر نور را منحرف کند. هرچه گرانش جسمی قوی‌تر باشد، می‌تواند مانند عدسی قوی‌تری عمل کند و پرتوهای بیشتری را کانونی کند. اگر چنین جسمی از مقابل منبع نورانی دوردستی بگذرد، می‌تواند بدون تغییری در شکل آن (ایجاد تصویر) نورش را تقویت کند. با بررسی تغییرات روشنایی آن جسم می‌توان ویژگی‌های جرم متحرک را تعیین کرد.

پس از استخراج داده‌ها، پژوهشگران از شبیه‌سازی ابررایانه‌ای استفاده کردند تا مدل‌های ریزهمگرایی گرانشی را با داده‌ها مطابقت دهند. تغییرات سطح انرژی دریافتی از این اختروش نشان داد که حدود ۲۰۰۰ سیاره بین ستارگان این اختروش سرگردانند و ابعاد آن‌ها در مقایسه با ستارگان رشته اصلی، بین مشتری (سنگین‌ترین سیاره منظومه شمسی که قطرش به ۱۱ برابر زمین می‌رسد) و ماه (قمر زمین که قطر آن یک‌چهارم زمین است) تغییر می‌کند.

شایان ذکر است که تا اول فوریه ۲۰۱۸ (۱۲ بهمن ۱۳۹۶)، ۳۷۸۲ سیاره فراخورشیدی در ۲۷۹۴ منظومه ستاره‌ای درون کهکشان راه‌شیری تأیید شده‌اند که ۵۳ سیاره به کمک روش ریزهمگرایی گرانشی کشف شده‌اند؛ اما دستاورد پژوهشگران دانشگاه اوکلاهاما، نخستین مورد از کشف سیارات در کهکشان‌های دوردست است.

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)