تاریخ انتشار: ۱۷ مهر ۱۳۹۷

کیفیّت مطالعه و کمّیّت آن یکی از مهم ترین دغدغه های داوطلبان آزمون سراسری است. نکته ای که شاید در نگاه اول بسیار بدیهی جلوه کند اما یکی از دلایل اصلی نتیجه نگرفتن داوطلبان نسبت به تلاش خود محسوب می شود، سر در گمی در همین کیفیّت و کمّیّت است

کیفیت یا کمیت؟ مسئله این است...

کیفیّت مطالعه و کمّیّت آن یکی از مهم ترین دغدغه های داوطلبان آزمون سراسری است. نکته ای که شاید در نگاه اول بسیار بدیهی جلوه کند اما یکی از دلایل اصلی نتیجه نگرفتن داوطلبان نسبت به تلاش خود محسوب می شود، سر در گمی در همین کیفیّت و کمّیّت است.

کمّیّت مطالعه، مقدار زمانی است که برای مطالعه ی یک درس اختصاص می دهید یا به عبارت ساده تر ساعت مطالعه است. کیفیّت مطالعه، میزان بازده و استفاده ی شما از آن واحد زمانی است. کیفیّت، شیوه ی درس خواندن شما در واحدهای مطالعاتی است.

نکته ی مهم این است که هیچ کدام از این دو مشخصه به تنهایی مفید نیستند. چه بسا حفظ و ارتقای یکی از آن ها و عدم توجه به دیگری، می تواند باعث افت و بازده مطالعه شود. به عنوان مثال کسی را تصور کنید که فقط دغدغه اش افزایش کمّیّت یا به عبارتی افزایش ساعت مطالعه باشد؛ طبیعی است که به خاطر رسیدن به این خواسته، ممکن است هر نگاه کردنی به کتاب را جزو ساعت مطالعه اش محسوب کند. در حالی که مفاهیم مورد نظر نوشته را درک نکرده باشد. برای این داوطلب هدف از مطالعه، صرفاً افزایش ساعت و به پایان رساندن کتاب خواهد بود. طبیعی است که چنین داوطلبی با وجود ساعت مطالعه ی بالا، همواره از نتایج ضعیف خود شکایت داشته باشد. زیرا تلاش او هدفمند نیست و محتوایی ندارد. درست مانند کسی که مسیری را با چشم بسته بپیماید. طبیعی است که در این حالت هیچ کدام از اجزای مسیر برای وی قابل درک و یادگیری نخواهد بود.

اکنون شخصی را تصور کنید که صرفا به کیفیّت مطالعه اهمیت می دهد. این داوطلب به خاطر وسواس بالا و تمرکز زیاد روی کیفیّت مطالعه، زمانی بیش از حد مورد نیاز به یک مبحث اختصاص می دهد. واضح است که وی در طول یک روز مطالب و درس های کمی را مطالعه خواهد کرد. نتیجه ی این کار برای وی توقف، خستگی و کم بازده بودن فرآیند مطالعه خواهد بود.

باید بین کمّیّت و کیفیّت تعادل برقرار کرد و هر چه این تعادل بیش تر باشد، مطالعه نیز مفیدتر است. البته این تعادل بستگی به شرایط و موقعیت ها هم خواهد داشت. مثلاً در دور اول خواندن هر درس با اختصاص دادن کمّیّت (زمان) بیشتر نسبت به دورهای بعدی، می توان به همان کیفیّت و بازده حاصل از دورهای دوم و سوم رسید. یعنی در دورهای دوم و سوم مطالعه، با صرف زمان کمتر می توان بازده بسیار خوبی داشت.

بنابراین هر گاه هنگام مطالعه ی یک درس به گونه ای احساس خستگی کردید که فهم درس برای تان دشوار بود، اصرار به ادامه ی مطالعه در آن شرایط نداشته باشید. کمی استراحت کنید تا ذهن تان آمادگی لازم برای ادامه ی کار را پیدا نماید. اغلب در چنین حالتی، پرداختن به درسی دیگر نیز همین حالت رفع خستگی را ایجاد می کند. هدف تان از مطالعه صرفاً پرکردن ساعت نباشد، زیرا تأثیری در پیشرفت شما نخواهد داشت. به عبارتی «هیچ وقت اصرار بر کمّیّت بدون کیفیّت نداشته باشید.»

راهکارهایی ساده برای افزایش کمّیّت مطالعه:

  1. استفاده از برنامه ی مکتوب: برنامه ی مکتوب فواید فراوانی دارد که از جمله ی آن ها می توان به عدم سردر گمی و آشفتگی مطالعه ی دروس، ارزیابی سطح مطالعه و تشخیص میزان نیاز به مطالعه ی بیش تر هر درس پس از چند آزمون و … اشاره کرد.
  2. ثبت زمان های تلف شده با ذکر دلیل: اگر دلایل از دست رفتن زمان خود را به سرعت تشخیص بدهید و سعی بر کنترل آن داشته باشید، می توانید از زمان های خود به بهترین شکل استفاده کنید.

راهکارهای ساده برای افزایش کیفیّت مطالعه:

  1. اختصاص زمان ویژه برای هر درس: سعی کنید با توجه به شناختی که از وضعیت خود دارید، مطالعه ی هر درس را در زمان خاصی انجام دهید، مثلاً در اول صبح، بیش ترین انرژی ممکن را دارید، باید این زمان را به مطالعه ی درس های تمرینی و تحلیلی خود اختصاص دهید.
  2. رعایت تنوع مطالعاتی در هر روز: سعی کنید برنامه ی خود را به گونه ای تنظیم کنید که واحدهای متنوع درسی در طول روز در آن گنجانده شود. این امر سبب می شود خستگی مغز به تأخیر انداخته شود و دیرتر احساس خستگی کنید. ضمناً بیش از ۲ واحد درس تمرینی و تحلیلی پشت هم مطالعه نکنید. به عبارت ساده تر، اگر مجبور بودید دو وقت مطالعاتی را به هم متصل کنید و در آن زمان یک درس تمرینی و تحلیلی را مورد مطالعه قرار دهید، حتماً پس از این دو وقت، یک زمان مطالعاتی به دروس خواندنی اختصاص دهید.

 

 

«گ.۲»

نظرات شما

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)